ศิลปะทั่วไป

                 งานศิลปะทั่วไปที่สวยงามที่เป็นผลงานของศิลปินชื่อดังอย่าง เออแฌน เดอลาครัวซ์ศิลปินชาวฝรั่งเศสที่สร้างสรรค์ผลงานทางศิลปะออกมามากมายที่ล้วนแล้วแต่เป็นผลงานที่สวยงามและเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป นั้นทำให้ตัวศิลปินเองก็เป็นที่ยอมรับของผู้คนและศิลปินโดยทั่วไป งานศิลปะชิ้นนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นงานศิลปะที่มีความเป็นตัวตนของศิลปินที่ถ่ายทอดลงไปในงานศิลปะชิ้นนี้ได้อย่างชัดเจน

แม้ว่าจะเชื่อกันว่าเป็นงานร่างสีน้ำมันสำหรับงาน การสังหารหมู่ที่คิออส แต่ เด็กหญิงกำพร้าในสุสาน เองก็ยังถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอก บรรยากาศในภาพเป็นบรรยากาศที่แสดงถึงความกลัวที่กำจายออกมาจากภาพ ดวงตาของสตรีอันในภาพหล่อด้วยน้ำตาขณะที่แหงนมองขึ้นไปอย่างประหวั่น ฉากหลังของภาพของบรรยากาศของความเศร้าหมอง ขณะที่ท้องฟ้าเป็นท้องฟ้ายามค่ำและลานที่ปราศจากผู้คน ภาษาร่างกายและเสื้อผ้าของเด็กสาวก่อให้ความรู้สึกของความโศรกเศร้า และความหวั่นไหว ที่รวมทั้งเสื้อที่ตกลงมาจากไหล่ มือขวาวางอย่างปล่อยๆ บนตัก เงาเหนือต้นคอ ทางด้านขวาของร่างที่มืด และเสื้อที่มีสีเย็นและอ่อน สิ่งต่างๆ เหล่านี้รวมกันเข้าแล้วเน้นความรู้สึกสูญเสีย ของความหวังอันไม่มีวันที่จะเป็นจริงขึ้นมาได้ ความโดดเดี่ยว และ การขาดความช่วยเหลือ ขณะที่สตรีสาวมองไปยังบุคคลที่เราไม่ทราบว่าเป็นใครทางขวาของภาพ นั้นทำให้ผลงานศิลปะชิ้นนี้ได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากในเรื่องความสวยงามและการที่ศิลปินได้แฝงข้อคิดหลายอย่างไว้ให้แก่ศิลปินรุ่นหลังๆได้ศึกษาถึงเทคนิคการสร้างสรรค์งานศิลปะที่สวยงามชิ้นนี้ออกมาได้อย่างไร ใช้เทคนิคอย่างไรในการสร้างสรรค์เล่นการลงสีนั้นศิลปินสามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างสวยงาม โดยมีศิลปินน้อยคนนักที่จะสามารถสร้างสรรค์ผลงานทางด้านศิลปะออกมาได้อย่างสวยงามเช่นนี้ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ปารีสในประเทศฝรั่งเศส

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

               งานศิลปะภาพเขียน บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต A Sunday Afternoon on the Island of La Grande Jatte นั้นเป็นงานศิลปะภาพเขียนศิลปะที่สวยงามเป็นอย่างยิ่งและ ได้รับการยกย่องเป็นอย่างยิ่งในยุคนั้น เป็นงานศิลปะที่ถูสร้างสรรค์ขึ้นมาโดย โดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ศิลปินชาวฝรั่งเศส เป็นงานศิลปะที่มีความสวยงามและเทคนิคมากมายในการวาด ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคการร่างการที่จะลงสีและอีกอย่างคือการลงสีที่เป็นเทคนิคส่วนตัวของศิลปิน

บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มีชื่อเสียงที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ศิลปินคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่ชิคาโกในสหรัฐอเมริกา ภาพ “บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต” ที่เขียนโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ระหว่างปี ค.ศ. 1884 ถึงปี ค.ศ. 1886 เป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดของเซอราที่เป็นตัวอย่างของการเขียนโดยใช้เทคนิคการผสานจุดสี เซอราใช้เวลาสองปีในการเขียนภาพ “บ่ายวันอาทิตย์” ที่เน้นรายละเอียดของภูมิทัศน์ของปาร์ค เซอราทั้งเขียนใหม่บนภาพเดิม และเขียนภาพร่างลายเส้น และ ภาพร่างสีน้ำมันหลายภาพ และจะไปนั่งในปาร์คไปเขียนภาพร่างของบุคคลต่างๆ เพื่อให้ได้รูปทรงที่ต้องการ เซอราเน้นการใช้สี แสง และรูปทรงที่เห็นด้วยตา บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต นั้นเป็นงานสิลปะภาพเขียนสีน้ำมันที่มีความเป็นเอกลักษณ์ของตัว ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ศิลปินผู้สร้างสรรค์อยู่ภายในภาพเขียนด้วย งานศิลปะชิ้นนี้ได้รับยกย่องว่าเป็นงานเขียนที่มีแรงบันดาลใจจากการศึกษาการเห็นและทฤษฎีสีเซอราใช้จุดสีที่มีสีตัดกันซึ่งเมื่อสายตารวมเข้าด้วยกันแล้วจะกลายเป็นสีใหม่ขึ้นที่เป็นสีเดียวที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกที่ชิคาโกในสหรัฐอเมริกา

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

                ผลงานศิลปะของ เลโอนาร์โด ดา วินชี ศิลปินผู้ที่โด่งดังไปทั่วโลก นั้นได้ถูกสร้างสรรค์ออกมามากมายให้ศิลปินรุ่นหลังๆ ได้ศึกษาถึงความงามด้านศิลปะที่ ดาวินชีได้สร้างสรรค์ขึ้นมาสวยงามจนไม่น่าเชื่อมีมากมายสำหรับผลงานศิลปะทั้งหมดล้วนได้รับยกย่องจากศิลปินทั่วโลก หนึ่งในหลายๆภาพเขียนของ ดาวินชี นั้นคือภาพ พระแม่มารีให้นม Madonna Litta เป็นงานศิลปะภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ศิลปินสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสหพันธรัฐรัสเซีย

เลโอนาร์โดเขียนภาพ “พระแม่มารีให้นม” ราวปี ค.ศ. 1490 เป็นภาพที่พระแม่มารีกำลังให้นมแก่พระบุตร แต่ท่าทางเก้งก้างของพระบุตรทำให้นักวิชาการบางท่านสันนิษฐานว่าบางส่วนของภาพอาจจะเขียนโดยโบลทราฟฟิโอผู้เป็นลูกศิษย์ของดา วินชี อีกข้อหนึ่งที่ทำให้สันนิษฐานว่าดา วินชีให้ลูกศิษย์เขียนให้เสร็จคือจากเส้นของของพระแม่มารีและพระบุตรดูแข็งกว่างานอื่นของดา วินชี และฉากหลังที่เรียบภาพ “พระแม่มารีให้นม” เป็นภาพที่เขียนให้กับตระกูลวิสคอนติประมุขแห่งมิลาน ต่อมาตกไปเป็นของตระกูลลิตตาที่เป็นเจ้าของต่อมาอีกหลายร้อยปี ในปี ค.ศ. 1865 ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียซื้อจากเคานท์ลิตตา และเก็บภาพไว้ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจที่เป็นที่ตั้งของภาพมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ภาพเขียนปรากฏในภาพยนตร์ รหัสลับดาวินชี

นั้นหมายถึงผลงานของดาวินชีได้ถูกยกย่องว่าเป็นงานศิลปะที่มีความงามและผลงานของ เลโอนาร์โด ดาวินชี นั้นแต่ล่ะภาพล้วนแล้วแต่เป็นงานศิลปะระดับโลกไปแล้ว ทั้งความงามของภาพ รูปทรงของภาพ สัดส่วน และการลงสีเป็นเทคนิคของดาวินชีที่ไม่สามารถเรียนแบบได้เลย

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

ศิลปะสมถะ เป็นลักษณะงานศิลปะที่สร้างสรรค์ออกมาจากวัสดุต่างๆ โดยไม่เน้นที่ตัววัสดุอย่างใดอย่างหนึ่ง คำว่า “Arte Povera” หรือ “ศิลปะสมถะ”

โดยเริ่มขึ้นครั้งแรกที่อิตาลีเมื่อปลาย ค.ศ.1960 เมื่อศิลปินเริ่มที่จะมีถือคติรุนแรงทางการเมือง ศิลปินเริ่มโจมตีคุณค่าของสถาบันทางการของรัฐบาล และวัฒนธรรม หรือแม้แต่ตั้งข้อกังขาที่เป็นการแสดงออกของแต่ละบุคคลนั้นจะเป็นสิ่งที่มีเหตุผลทางจริยธรรมที่จะดำรงอยู่ โดยมีการจัดงานแสดงศิลปะสองครั้งในปี ค.ศ. 1967 และ ค.ศ. 1968 ตามด้วยหนังสืออันมีอิทธิพลชื่อ “Arte Povera” เพื่อเป็นเผยแพร่ความคิดของศิลปะปฏิรูป ที่แยกตัวจากประเพณีนิยมและมีพลังของโครงสร้าง และ ตลาดของศิลปะ แม้ว่าจะพยายามใช้ความหมายขององค์ประกอบของศิลปะแขนงนี้ ในการครอบคลุมศิลปะจากทั่วโลก แต่ในความเป็นจริงแล้วเป็นคำที่มีความหมายเฉพาะอยู่แต่กับศิลปินชาวอิตาลีผู้โจมตีโดยการแสดงออกทางศิลปะที่ใช้วัสดุและลักษณะงานที่นอกกรอบของสิ่งที่เคยใช้และเคยสร้างกันมา มิเคลอันเจโล พิสโตเลตโตเริ่มงานเขียนบนกระจกในปี ค.ศ. 1962 ที่เป็นงานศิลปะที่เชื่อมงานเขียนกับความเป็นจริงที่เปลี่ยนแปลงไปอยู่ตลอดเวลา ในปลาย ค.ศ. 1960 พิสโตเลตโตก็เริ่มใช้เศษผ้าและประติมากรรมคลาสสิกที่พบทั่วไปในอิตาลีในการสร้างงานทั้งนี้ก็เพื่อที่จะทลายความแตกต่างของอันดับชั้นของศิลปะและสิ่งของที่หาได้ทั่วไป การใช้วัสดุที่ถูกทิ้งขว้างก็เป็นองค์ประกอบหนึ่งของการสร้างงานศิลปะสมถะ ในงาน “Muretto di straci” ที่สร้างในปี ค.ศ. 1967 พิสโตเลตโตสร้างพรมแขวนผนังอันงดงามแปลกตาจากอิฐธรรมดาที่ห่อด้วยเศษผ้าที่ทิ้งเป็นงานศิลปะที่ไม่น่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยตัววัสดุที่นำมาสร้างสรรค์แล้วนั้น ถ้าไม่ใช่ศิลปินแล้วยากที่จะสร้างสรรค์ออกมาได้

ขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org

                 งานศิลปะนั้นมีองค์ประกอบกลายอย่างกว่าที่ศิลปินจะสร้างงานศิลปะออกมาแต่ละชิ้นได้นั้นต้องอาศัยองค์ประกบเหล่านี้เช่นกัน ดุลยภาพทางงานศิลปะ คือ การให้น้ำหนักที่เท่ากันขององค์ประกอบ ไม่เอียงในทางศิลปะยังรวมถึงความกลมกลืนในรูปทรงของส่วนต่างๆ หรืองานศิลปะชิ้นนั้น การจัดวางให้ลงตัว ในงานศิลปกรรมนั้นจะต้องคำนึงถึงจุดศูนย์ถ่วง ในธรรมชาตินั้น ทุกสิ่งสิ่งที่ทรงตัวอยู่ได้โดยไม่ล้มเพราะมีน้ำหนักเฉลี่ยเท่ากันทุกด้าน ฉะนั้นในงานศิลปะถ้ามองดูแล้วรู้สึกว่าบางส่วนหนักไป แน่นไปหรือ เบาบางจนเกินไปก็จะทำให้ภาพนั้นดูแล้วเกิดความ รู้สึกไม่สมดุล เป็นการบกพร่องทางความงาม ดุลยภาพในงานศิลปะ มี  2 ลักษณะ คือ

ดุลยภาพแบบสมมาตร (Symmetry Balance) หรือ ความสมดุลแบบซ้ายขวาเหมือนกัน คือ การวางรูปทั้งสองข้างของแกนสมดุล  เป็นการสมดุลแบบธรรมชาติลักษณะแบบนี้ใน ทางศิลปะมีใช้น้อย ส่วนมากจะใช้ในลวดลายตกแต่งในงานสถาปัตยกรรมบางแบบ หรือ ในงานที่ต้องการดุลยภาพที่นิ่งและมั่นคงจริง ๆ

ดุลยภาพแบบอสมมาตร (Asymmetry Balance) หรือ ความสมดุลแบบซ้ายขวาไม่เหมือนกันมักเป็นการสมดุลที่เกิดจาการจัดใหม่ของมนุษย์   ซึ่งมีลักษณะที่ทางซ้ายและขวาจะไม่เหมือนกัน ใช้องค์ประกอบที่ไม่คล้ายกันแต่มีความสมดุลกัน  อาจเป็นความสมดุลด้วย น้ำหนักขององค์ประกอบ หรือสมดุลด้วยความรู้สึกก็ได้ จักวางให้สมดุลทำได้โดยเลื่อนแกนสมดุลไปทางด้านที่มีน้ำหนักมากว่าหรือ เลื่อนรูปที่มีน้ำหนักมากว่าเข้าหาแกน  จะทำให้เกิดความสมดุลขึ้นมา หรือใช้หน่วยที่มีขนาดเล็กแต่มีรูปลักษณะที่น่าสนใจถ่วงดุลกับรูปลักษณะที่มีขนาดใหญ่แต่มีรูปแบบธรรมดา

องค์ประกอบทางด้านงานศิลปะนั้นมีความสำคัญต่อชิ้นงานศิลปะมาก หากงานศิลปะชิ้นนั้นๆจัดวางองค์ประกอบไม่ได้แล้วชิ้นงานศิลปะชิ้นนั้นก็คงหมดความหมายไม่ว่าผลงานนั้นจะสวยงามเพียงใดก็ตาม

ขอบคุณข้อมูลจาก thaigoodview.com